De jongens van de Diepenveenseweg

De oorlog gezien door tienerogen

 

Slechts € 14,99!

Speciale aanbieding van dit unieke boek in beperkte oplage

Over het boek

De Jongens van de Diepenveenseweg

De oorlog gezien door tienerogen

Een huis met een verhaal. Op negenentachtig jarige leeftijd kwam mijn nog bijzonder fitte vader naar Spanje om mijn zestigste verjaardag te vieren. En er kwamen verhalen los. Herinneringen die we samen delen, maar ook over zijn eigen belevenissen uit de oorlogstijd in de Hanzestad Deventer. Als je dit snel uitspreekt klinkt het als de stad van Han. De roepnaam van mijn vader, die officieel Anne Egbert heet, is namelijk Han, alleen heeft hij geen idee waarom hij Han werd genoemd.

Sommige ‘geheimen’ laat het verleden niet los, maar dit boek geeft je een indruk van het leven van mijn vader en zijn familie in oorlogstijd in bezet Deventer.

Het verhaal van mijn vader is vergelijkbaar met dat van velen die nooit zullen worden gehoord. Ik heb besloten deze herinneringen uit de oorlogstijd te documenteren in een verhalenbundel. Voor ‘De jongens van de Diepenveenseweg’ verwoord ik met name de gebeurtenissen in en in de buurt van het huis waar de familie van mijn vader indertijd woonde. Ik heb hiervoor mijn vader, Han van Nijen en zijn nog levende broers Laurens van Nijen en Fokke van Nijen geïnterviewd en ook informatie ontvangen van Evert Weltevreden, een neef van mijn vader en de zoon van ‘Ome Henk’ die in de verhalen in dit boek wordt genoemd.


De Jongens van de Diepenveenseweg Cover

“Op een gegeven moment kijken we elkaar recht in de ogen. Ik ben baldadig en zwaai naar hem. “Weg dort, weg dort” schreeuwt hij tegen me, maar ik blijf gewoon staan. Hij richt zijn geweer op me en vuurt. Ik schrik me een ongeluk. De kogel mist gelukkig en raakt de dakgoot. Wim schreeuwt “weg van dat raam”.”

Over de schrijfster

Renate van Nijen is een Nederlandse kunstenares en schrijfster. Ze woont in La Herradura in Zuid-Spanje. Renate heeft vele exposities op haar naam staan, zowel in Nederland als in Italië, Frankrijk en Spanje.

Ze heeft in totaal acht boeken geschreven, waarvan er zes al zijn gepubliceerd. Renate schrijft haar boeken meestal in het Engels, maar ‘De Jongens van de Diepenveenseweg’ – boek nummer zeven – is in het Nederlands geschreven. Op de boekomslag van al haar boeken staat een kunstwerk van Renate.

Als je op de hoogte wilt blijven van Renate’s kunst en boeken kun je je inschrijven voor haar nieuwsbrief, die ze één keer per maand verstuurd. Dit is wel in de Engelse taal.

Voor meer informatie over de boeken en kunstwerken van Renate kun je haar website bezoeken.

www.renatevannijen.com

"Hij is achttien jaar en is in zijn rug geschoten. De wond wil maar niet helen en hij heeft veel pijn. Hij kan bijna niet lopen en ligt de hele dag op bed in de voorkamer op de eerste verdieping. Ik houd hem iedere dag wel een tijdje gezelschap en hij moet altijd lachen om mijn praatjes."
Derk Willem van Nijen
04-02-1927 / 25-07-1947 Deventer

 

Diepenveenseweg mei 2019

Het is een mooie zonnige dag in mei als mijn broer Fokke en ik de straat in rijden met aan de linkerkant het treinstation van Deventer. Aan de rechterkant staat het voor ons zo bekende pand, ons ouderlijk huis tijdens de oorlogsjaren 1940-1945. We parkeren de auto tegenover het huis. Het lijkt weinig veranderd, alleen de deur is niet meer hetzelfde. Vroeger zat er een donkergroene deur met een ovaal sier ijzeren raamwerk in. Als we oversteken lopen we even naar de poort waar we de zijkant van het huis kunnen zien. Bovenaan de bakstenen muur is de toenmalige reclame in oude eer hersteld door de huidige bewoners van het pand. Er staat ‘Fa. N.J. Gerritsma, Groothandel in chocolade en Suikerwaren’. Er doorheen zie je nog de oude tekst ‘Groothandel in chocolade, cacao, biscuits, suikerwerken, drops’.

Ik herinner me dat er vroeger ook reclame stond aan de voorzijde van het huis, net boven de ramen van de zolder. Links en rechts, vastgezet in de dakgoot, stonden reclameborden van vijftig bij driehonderd centimeter met daarop in grote letters geschreven ‘Tjoklat en Kwatta’.

Marion en Joost hebben ons uitgenodigd om een kijkje te komen nemen in hun huis. Het voelt heel vreemd en bijzonder om hier na zoveel jaren weer te staan. Ik voel een mix van nieuwsgierigheid, blijheid en angst voor de herinneringen die gelijk al naar boven borrelen als ik naar het grote raam links kijk, wat vroeger de voorkamer was.